برگی از خاطرات محمد

چهار شنبه 16 مرداد 1370

در عبور اين لحظه هاي شاد جواني در يك روز گواراي تابستان ، هنگاميكه پرتوهاي آسمان ابدي رودخانه رحيمي همانند شعله هاي عشق ، پر حرارت است ،میخواهم با دلي لبريز از شور و شعف ،حلاوت و شيريني اين لحظات ارزشمند و تكرار نشدني جواني را به رسم يادبود به ثبت برسانم تا بعدها خودم و ديگران به عنوان خاطره از آنها ياد نماييم.

دنياي جواني من ، آنهم در كنار خانواده اي كم نظير ، در دامن كوه و صحرا و طبيعت، دنياي رنگي و شادي آوري است . واقعا حيف است كه گوشه هايي از آن ثبت و ضبظ نگردد. هنگاميكه در كنار گندمزارهاي قشلاق عاشقانه هاي باد و گندم را می شنوم.! هنگاميكه باد به گندمزار مي وزد و جلوه گندمها را ميبينم.! هنگاميكه صافی و صداقت را در چهره های شاد افراد سختکوش ساکن دامنه های کوه مروارید را نظاره میکنم .! انگار دیگر روی زمین نیستم و تمام آسمان را به من داده اند و روی ابرها راه میروم . من چگونه ميتوانم به راحتي از كنار اين پديده هاي زيبا عبور كنم ؟! من از دوران كودكي تا كنون كه 23 بهار زيبا را پشت سر گذاشته ام ، خاطرات زيباي زيادي به ياد دارم . الان وقتي گذشته ها را از ييلاق ذهنم عبور ميدهم افسوس ميخورم كه چرا آنها را ثبت نكرده ام . میگویند خاطرات چوبهاي خيسي هستند كه با آتش زندگي نه ميسوزند و نه خاكستر ميشوند. لذا تصميم گرفتم به مدت دو سال خاطرات روزانه ام را حتي الامكان يادداشت نمايم.

هم اكنون كه اولين نوشته اين دفتر خاطراتم را مينويسم در چادرسياه هميشه پر مهر پدر در كنار چشمه تاريخي رضاخان واقع در منطقه رودخانه رحيمي نشسته ام و در سايه بركات مادرمهربان و دوستداشتني و در دل همیشه سبز ایل کبیر قشقایی، سرود جواني و خوشي ميخوانم . من داستان عمر آدمي را خوب بلدم. ميدانم كه اين گذر زمان همان گذر عمر و رفتار و كردار و گفتار آدمي همان عمر آدمي است . پس چرا قدر عزيزان را ندانم . پس چرا شاد نباشم.خدايا الان در سن 23 سالگي از اين موقعيت كه به من ارزاني فرموده اي راضي و خشنودم. خدايا پدر و مادر ، برادر و خواهر ،اقوام و دوستان و ایلی به من داده اي بهتر از هر چیز . هرگز آنها را از من جدا مكن. چرا كه من همواره در بهار و سبزه زار زيسته ام و از برگ ريزان پاييز و سردي سرماي زمستان گريزانم . خدايا هيچكدام را از من مگير . اصلا دلم نميخواهد روزي اين نوشته ها را بخوانم و ببينم كه يكي از كسانم كه اسمشان را در اين خاطرات می آورم در قيد حيات نيستند.خدايا هر چند كه ميدانم بازگشت همه بسوي توست ولي از تو عمري با بركت و طولاني براي عزيزان خواستارم .